Jezeli cecha patologiczna przejawia sie z pewna staloscia i prawidlowoscia z pokolenia na pokolenie

Jeżeli cecha patologiczna przejawia się z pewną stałością i prawidłowością z pokolenia na pokolenie, to cecha dominująca daje się uchwycić i takie dziedziczenie nazywa się prostym. Dziedziczenie chorób według dominanty jest jednak bardzo rzadkie, gdyż łączenie się ludzi chorych, cierpiących na tę samą chorobę zdarza się raczej wyjątkowo. Bardzo bowiem rzadko można spotkać małżeństwa chore równocześnie na takie choroby lub wady rozwojowe, jak np. wrodzony brak jednego lub dwu członków palców (brachyddctylia), niektóre choroby skóry, oczu, układu nerwowego lub chorobę hemolityczną i inne. h. Continue reading „Jezeli cecha patologiczna przejawia sie z pewna staloscia i prawidlowoscia z pokolenia na pokolenie”

Z chwila ustapienia skurczów naczyn czynnosc nerki wraca do poziomu dostatecznego

Nie ma jednak równoległości pomiędzy stopniem rozrostu tkanki łącznej a wydolnością nerek, gdyż nieraz po okresie upośledzenia czynności nerek może nastąpić zupełna ich wydolność. Zjawisko to można tłumaczyć tym, że rozrost tkanki łącznej nie jest przyczyną upośledzenia czynności nerek lecz skutkiem zmian w krążeniu śródnerkowym, naczynia bowiem nerkowe wykazujące zmiany stwardnieniowe ulegają łatwo skurczom z bodźców powstających w nerkach, przez co upośledza – się w nich krążenie krwi i powstaje niewydolność nerki. Z chwilą ustąpienia skurczów naczyń czynność nerki wraca do poziomu dostatecznego. Tak przedstawia się sprawa w początkowych okresach stwardnienia nerki, w dalszych natomiast okresach zarówno zmiany naczyniowe o charakterze czynnościowym, jak i zmiany o charakterze anatomicznym utrudniają krążenie śródnerkowe i rozwija się trwała niewydolność nerek. W tym okresie zmiany w nerkach dotyczą kłębków i wtórnie kanalików. Continue reading „Z chwila ustapienia skurczów naczyn czynnosc nerki wraca do poziomu dostatecznego”

W stwardnieniu nerek rozrózniamy dwa typy zmian

W stwardnieniu nerek rozróżniamy dwa typy zmian. Pierwszy typ cechuje stwardnienie większych naczyń tętniczych nerki. Zmiana ta występuje zwykle po 50 roku życia lub później i nie towarzyszy j ej w początkowych okresach przerost serca. Ten rodzaj zmian w większych naczyniach nerek kojarzy się przeważnie z ogólnym stwardnieniem naczyń. Nerki z powodu tych zmian nie otrzymują dostatecznej ilości krwi, odżywianie ich jest upośledzone i miąższ nerki zanika, zwłaszcza w miejscach niedokrwionych. Continue reading „W stwardnieniu nerek rozrózniamy dwa typy zmian”

Skrobiawica nerek wystepuje wspólnie ze skrobiawica innych narzadów

Skrobiawica nerek występuje wspólnie ze skrobiawicą innych narządów. Duże masy amylojdu wytwarza ją się w ścianach pętli kłębków i obejmują w końcu i inne naczynia. Niszczą one kłębek, później zaś giną kanaliki nerkowe, w związku, z czym rozwija się tkanka łączna i nerka staje się marska. W nabłonku kanalików nerkowych amyloid nie odkłada się, natomiast odkłada się tłuszcz i hyalina. Sprawna czynność nerek jest w skrobiawicy przez długi okres czasu zachowana. Continue reading „Skrobiawica nerek wystepuje wspólnie ze skrobiawica innych narzadów”

W nerczycy tego pochodzenia wystepuja w zasadzie zmiany w nablonku kanalików nerkowych oraz w klebkach

W nerczycy tego pochodzenia występują w zasadzie zmiany w nabłonku kanalików nerkowych oraz w kłębkach. Zdania, co do pierwotnego uszkodzenia kanalików nerkowych są rozbieżne, Jedni bowiem badacze twierdzą, że nabłonek kanalików jest uszkodzony pierwotnie w związku z jego czynnością wydzielniczą, kłębek nerkowy natomiast zostaje uszkodzony wtórnie przez jady powstające z obumarłych komórek nabłonkowych. Inni na podstawie badań na zwierzętach twierdzą, że kłębek zostaje uszkodzony pierwotnie już w pierwszych godzinach zatrucia, natomiast nabłonek kanalików uszkadza się wtórnie w związku z wchłanianiem w kanalikach wody zawierającej jad, który przez to ulega zagęszczeniu. W związku z tym na czoło wysuwa się uszkodzenie kanalików, przy czym ulegają uszkodzeniu przede wszystkim komórki zwrócone do światła kanalików nerkowych. W klinicznie wykształconych postaciach zatrucia sublimatem występują ciężkie objawy zarówno ze strony nerek, jak i całego ustroju. Continue reading „W nerczycy tego pochodzenia wystepuja w zasadzie zmiany w nablonku kanalików nerkowych oraz w klebkach”

Zatrucie osrodka regulacji cieploty ciala powoduje wystapienie obnizenia sie cieploty ciala hypothermia

Zatrucie ośrodka regulacji ciepłoty ciała powoduje wystąpienie obniżenia się ciepłoty ciała hypothermia. Ciepłota ciała spada zwykle do 35°, wyjątkowo, do 300. Mocznicowe obniżenie ciepłoty ciała jest do tego stopnia trwałe, że ustrój nie oddziaływa w jej przebiegu zwyżką ciepłoty na dodatkowe zakażenia. Regulacja ciepłoty ciała jest w mocznicy zwichnięta przez porażenie części współczulnej ośrodka regulacji ciepła, która wtedy jest niewrażliwa na ciała gorączkorodne. Swędzenie skóry w przebiegu mocznicy jest również jednym z wyrazów zmian w układzie nerwowym. Continue reading „Zatrucie osrodka regulacji cieploty ciala powoduje wystapienie obnizenia sie cieploty ciala hypothermia”

Sofosbuwir i rybawiryna w genotypach 2 i 3 HCV

W badaniach klinicznych leczenie skojarzonym inhibitorem polimerazy nukleotydowej sofosbuwirem i lekiem przeciwwirusowym rybawiryny wiązało się z wysokim odsetkiem odpowiedzi u pacjentów z zakażeniem genotypem 2 zapalenia wątroby typu C (HCV) z niższym odsetkiem odpowiedzi u pacjentów z zakażeniem HCV genotypem 3. Metody
Przeprowadziliśmy badania z udziałem pacjentów z zakażeniem HCV genotypem 2 lub 3, z których niektórzy przeszli wcześniejsze leczenie schematem opartym na interferonie. Losowo przydzielono 91 pacjentów z zakażeniem HCV genotypem 2 i 328 z zakażeniem genotypem 3 HCV, w stosunku 4: 1, do otrzymywania sofosbuwiru-rybawiryny lub placebo przez 12 tygodni. Na podstawie pojawiających się danych z badań fazy 3 wskazujących, że pacjenci z zakażeniem HCV genotypem 3 mieli wyższe odsetki odpowiedzi, gdy byli leczeni przez 16 tygodni, w porównaniu z 12 tygodniami, badanie zostało wykluczone, leczenie wszystkich pacjentów z zakażeniem genotypem 3 było przedłużony do 24 tygodni, grupa placebo została zakończona, a cele badania zostały ponownie zdefiniowane jako opisowe i nie obejmują testowania hipotezy. Continue reading „Sofosbuwir i rybawiryna w genotypach 2 i 3 HCV”

Trwała remisja z degeneracją Etanercept we wczesnym reumatoidalnym zapaleniu stawów

Oceniliśmy skutki zmniejszenia i wycofania leczenia u pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów, którzy mieli remisję podczas leczenia etanerceptem z metotreksatem. Metody
Pacjenci z wczesną aktywną chorobą, którzy wcześniej nie otrzymywali metotreksatu lub terapii biologicznej, otrzymywali 50 mg etanerceptu i metotreksatu tygodniowo przez 52 tygodnie (faza otwarta). Następnie losowo przydzieliliśmy pacjentów, którzy otrzymali kwalifikowane odpowiedzi w tygodniach 39 i 52, aby otrzymać 25 mg etanerceptu plus metotreksat (grupa leczenia skojarzonego), sam metotreksat lub placebo przez 39 tygodni (faza podwójnie ślepej próby). Pacjenci, którzy otrzymali odpowiedzi kwalifikacyjne w 39. Continue reading „Trwała remisja z degeneracją Etanercept we wczesnym reumatoidalnym zapaleniu stawów”

Ponowne leczenie HCV za pomocą ABT-450 / r-Ombazaswiru i dazabuwiru za pomocą rybawiryny AD 9

Żaden z tych pacjentów nie miał jednocześnie zwiększenia stopnia 3 lub 4 w aminotransferazie alaninowej ani w poziomie aminotransferazy asparaginianowej. Zwiększenie całkowitego stężenia bilirubiny było głównie spowodowane bilirubiną pośrednią i ustąpiło u wszystkich pacjentów po czwartym tygodniu po leczeniu. Czterech pacjentów z hiperbilirubinemią w stopniu 3. lub 4. Continue reading „Ponowne leczenie HCV za pomocą ABT-450 / r-Ombazaswiru i dazabuwiru za pomocą rybawiryny AD 9”

Świeże versus zamrożone zarodki niepłodności w zespole policystycznych jajników cd

Hirsutyzm określano za pomocą zmodyfikowanego wyniku Ferriman-Gallwey a większego niż 6 (w skali od 0 do 36, z wyższymi wynikami wskazującymi na zwiększony wzrost włosów) w badaniu przesiewowym.20 Hiperandrogenemię definiowano jako podwyższony poziom całkowitego testosteronu według lokalne kryteria laboratoryjne.18,21 Wszystkie laboratoryjne wartości w surowicy uzyskano w lokalnych laboratoriach w ramach oceny klinicznej i leczenia pacjentów. Polikystyczne jajniki definiowano jako obecność jajnika zawierającego 12 lub więcej pęcherzyków antralnych o średnicy 2 do 9 mm lub o zwiększonej objętości jajników (> 10 cm3) .22 Inne przyczyny hiperandrogenizmu i dysfunkcji jajeczkowania – w tym nowotwory, wrodzony przerost kory nadnerczy , hiperprolaktynemia i dysfunkcja tarczycy – zostały wykluczone. Pacjenci zostali również wykluczeni z badania, jeśli mieli historię jednostronnej wycięcia jajników, nawracających spontanicznych poronień (zdefiniowanych jako trzy lub więcej wcześniejszych spontanicznych strat ciążowych), wrodzonych lub nabytych wad rozwojowych macicy, nieprawidłowych wyników w zakresie rodzicielskiego kariotypowania lub stanów medycznych, które przeciwwskazane do wspomaganego rozrodu technologia lub ciąża. Dobrze kontrolowana cukrzyca i nadciśnienie nie stanowiły kryteriów wykluczenia. Nie było wyłączeń dla mężczyzn, a użycie nasienia dawcy było dozwolone. Wszyscy pacjenci bezskutecznie próbowali innych terapii niepłodności.
Procedury badania
Wszyscy pacjenci otrzymali znormalizowany schemat stymulacji jajników, pobieranie oocytów i nawożenie, a następnie planowane przeniesienie do dwóch dni 3 zarodków, zgodnie z zaleceniami dla tej grupy wiekowej opracowanymi przez Amerykańskie Towarzystwo Medycyny Rozrodu i chińskie wytyczne. Continue reading „Świeże versus zamrożone zarodki niepłodności w zespole policystycznych jajników cd”