Wpływ unikania alergii na orzeszki ziemne po wcześniejszym spożyciu orzeszków ziemnych czesc 4

Dodatkowe cechy uczestników badania podstawowego, którzy zapisali się do badania uzupełniającego i tych, którzy nie wzięli udziału w badaniu, podano w tabelach S1A i S1B w dodatkowym dodatku. Oznaczanie alergii na orzechy
Spośród 550 uczestników populacji, którzy mieli zamiar leczyć, ustalono alergię na orzeszki ziemne za pomocą doustnego testu prowokacji orzeszków ziemnych w 515 (93,6%). Spośród 41 uczestników, którzy nie poddali się doustnemu testowi, ustaliliśmy na podstawie algorytmu diagnostycznego, że 28 uczestników miało alergię na orzeszki ziemne, a 7 było tolerancyjnych (ryc. S2 w dodatku uzupełniającym). Nie można było ustalić determinacji dla 6 uczestników. Dalsze szczegóły dotyczące tych uczestników, którzy nie mieli danych pierwotnego wyniku (i nie byli uwzględnieni w populacji, która miała zamiar leczyć), są pokazane w tabelach S2A i S2B w dodatkowym dodatku.
Przyczepność
Łącznie 223 z 282 uczestników, którzy zostali przypisani do grupy unikania orzechów w badaniu pierwotnym (79,1%) i 127 z 274, którzy zostali przypisani do grupy spożycia orzeszków ziemnych w badaniu podstawowym (46,4%), zgłosili kompletne orzeszki ziemne unikanie w okresie obserwacji (tabela S3 w dodatkowym dodatku). Łącznie 32 uczestników w grupie unikania arachidów (11,3%) i 63 w grupie spożycia orzeszków ziemnych (23,0%) zgłosiło spożywanie orzeszków ziemnych, ale nadal spełniało definicję protokołu; 8 uczestników w grupie unikania orzeszków ziemnych (2,8%) i 65 w grupie spożywającej orzeszki ziemne (23,7%) spożyło zbyt dużo orzeszków ziemnych, aby spełnić definicję protokołu.
Próbki kurzu z łóżek uczestników uzyskano w miesiącu 72 ze 180 z 282 uczestników (63,8%) w grupie unikania arachidów i 171 z 274 (62,4%) w grupie spożycia orzeszków ziemnych. W grupie unikania orzecha arachidowego jako całości (ci, którzy spełnili kryteria per-protokołu dla badania kontrolnego i ci, którzy tego nie zrobili), mediana stężenia białka arachidowego w próchnicy wynosiła 4,1 .g na gram po 60 miesiącach, jak w porównaniu z 4,6 .g na gram po 72 miesiącach (ryc. S3 w dodatku uzupełniającym). W grupie spożycia orzeszków arachidowych jako całości, mediana stężenia spadła z 95,2 .g na gram po 60 miesiącach do 10,5 .g na gram po 72 miesiącach (ryc. S3 w dodatku uzupełniającym). Uczestnicy grupy spożywania orzeszków ziemnych, którzy spełnili kryteria wymagane w protokole badania kontrolnego, wykazywali większy spadek koncentracji niż ci z grupy spożywania orzeszków ziemnych jako całości, a także większy spadek niż uczestnicy orzeszków ziemnych. – grupa osób, które nie spełniły kryteriów określonych w protokole – od 75,9 .g na gram do 6,3 .g na gram, co jest poziomem zbliżonym do stężenia w grupie unikania arachidów po 60 miesiącach.
Dowody na brak reakcji na orzechy
Rycina 1. Rycina 1. Pierwotny wynik. Częstość występowania alergii na orzeszki ziemne w wieku 72 miesięcy wykazano wśród uczestników, którzy mieli negatywny wynik w teście skórno-nakłucia (SPT) podczas wizyty podstawowej w badaniu pierwotnym, wśród osób, które miały pozytywny wynik podczas wizyty podstawowej oraz w obu połączonych grupach. W badaniu pierwotnym uczestnicy wysokiego ryzyka wystąpienia alergii zostali losowo przydzieleni do konsumpcji orzeszków ziemnych począwszy od pierwszych 11 miesięcy życia (grupa spożycia orzeszków ziemnych) lub unikania orzeszków ziemnych (grupa unikania orzeszków ziemnych)
[podobne: leczenie chrapania warszawa, usuwanie blizn potrądzikowych, Upadłość transgraniczna ]

Powiązane tematy z artykułem: leczenie chrapania warszawa Upadłość transgraniczna usuwanie blizn potrądzikowych