Jezeli cecha patologiczna przejawia sie z pewna staloscia i prawidlowoscia z pokolenia na pokolenie

Jeżeli cecha patologiczna przejawia się z pewną stałością i prawidłowością z pokolenia na pokolenie, to cecha dominująca daje się uchwycić i takie dziedziczenie nazywa się prostym. Dziedziczenie chorób według dominanty jest jednak bardzo rzadkie, gdyż łączenie się ludzi chorych, cierpiących na tę samą chorobę zdarza się raczej wyjątkowo. Bardzo bowiem rzadko można spotkać małżeństwa chore równocześnie na takie choroby lub wady rozwojowe, jak np. wrodzony brak jednego lub dwu członków palców (brachyddctylia), niektóre choroby skóry, oczu, układu nerwowego lub chorobę hemolityczną i inne. h. Continue reading „Jezeli cecha patologiczna przejawia sie z pewna staloscia i prawidlowoscia z pokolenia na pokolenie”

We krwi stwierdza sie wieksza zawartosc mocznika

We krwi stwierdza się większą zawartość mocznika, to jest powyżej 50 mg. % i może ona dochodzić do 100 i więcej mg %. Zwiększenie się mocznika we krwi jest wyrazem uszkodzenia kłębków nerkowych i działania czynników pozanerkowych. Często występuje niedokrwistość ze spadkiem hemoglobiny do około 70 %. Statystyki wykazują, że w typie I zapalenia kłębków nerkowych wyzdrowienie następuje w 82% przypadków. Continue reading „We krwi stwierdza sie wieksza zawartosc mocznika”

Mocznica

Mocznica ta daje napady mocznicowe, które zależą od skurczu tylko pewnych drobnych naczyń mózgowych, wykazujących stwardnienie. Mocznica hipochloremiczna powstaje z powodu niedoboru c h lor u. Może ona wystąpić w związku z dużą stratą chloru przez ustrój. Niedobór chloru może powstać w uporczywych wymiotach, biegunkach i w głodzie soli kuchennej. W związku z niedoborem chloru w ustroju występuje rozpad białka tkankowego z powstaniem wytworów trujących, zwłaszcza mocznika. Continue reading „Mocznica”

ZABURZENIA OGÓINE J NARZADOWE W CHOROBACH NEREK

Obrzęk może w rzadkich przypadkach dotyczyć mózgu. W zapaleniach nerek sprawa przedstawia się inaczej, a mianowicie powstaje niezupełne wydalanie ciał azotowych przez schorzałą nerkę, w związku z czym gromadzą się w ustroju takie ciała, jak mocznik, fenole, kwasy i inne wytwory przemiany białkowej, wydalanie natomiast wody i soli jest w zasadzie sprawne. W związku z tym W stanach zapalnych nerek powstaje azocica, nadciśnienie i kwasica. Jeżeli zaś do upośledzenia zdolności nerek zagęszczania moczu dołączy się również zatrzymanie wody, to występuje zwykle śmiertelna mocznica. Narządami, które najbardziej odziałują na zaburzenia czynności nerek, są: krew, układ krążenia i narząd wzroku. Continue reading „ZABURZENIA OGÓINE J NARZADOWE W CHOROBACH NEREK”

Leczenie HCV ABT-450 / r-OmBasaswir i Dasabuvir za pomocą rybawiryny AD 5

Uważano, że pacjenci mieli niewydolność wirusologiczną podczas leczenia, jeśli mieli potwierdzony poziom HCV RNA wynoszący 25 IU na mililitr lub więcej, gdy poziom RNA HCV był niższy niż 25 IU na mililitr w czasie leczenia, jeśli mieli potwierdzony wzrost RNA wirusa HCV. poziom przekraczający log10 IU na mililitr powyżej nadiru obserwowanego podczas leczenia lub jeśli wszystkie wartości RNA HCV podczas leczenia badanym lekiem przez co najmniej 6 tygodni wynosiły 25 jm na mililitr lub więcej. Nawrót wirusologiczny zdefiniowano jako potwierdzony poziom HCV RNA wynoszący 25 IU na mililitr lub więcej między wizytą w końcowym leczeniu a 12 tygodniem po przyjęciu ostatniej dawki badanego leku wśród pacjentów, którzy ukończyli leczenie (czas trwania leczenia ? 77 dni), którzy miał poziom RNA HCV, który był niższy niż 25 IU na mililitr podczas ostatniej wizyty leczniczej w okresie podwójnie ślepej próby, i który dysponował danymi HCV RNA dostępnymi po leczeniu. Analiza statystyczna
Analizy przeprowadzono w zmodyfikowanej populacji, która miała zamiar leczyć, która obejmowała wszystkich pacjentów, którzy zostali poddani randomizacji i otrzymali co najmniej jedną dawkę badanego leku w okresie podwójnie ślepej próby. Continue reading „Leczenie HCV ABT-450 / r-OmBasaswir i Dasabuvir za pomocą rybawiryny AD 5”

Mutacja null w genie hormonu wrażliwego na hormony i ryzyko cukrzycy typu 2 AD 8

Brak ektopowego przechowywania lipidów u myszy z nokautem HSL sugeruje alternatywny, ale nie scharakteryzowany, mechanizm kompensacyjny do postępowania z nadmiarem lipidów. Stężenia lipidów w surowicy również różnią się znacznie pomiędzy myszami i ludźmi: myszy z nokautem HSL mają obniżony poziom triglicerydów na czczo i wyższy poziom cholesterolu HDL niż myszy bez delecji, podczas gdy uczestnicy badania, którzy byli homozygotyczni pod względem mutacji delecyjnej, mieli wyższe poziomy triglicerydów na czczo i obniżali poziom cholesterolu HDL poziomy niż bez nośności. Ustalone międzygatunkowe różnice w metabolizmie lipoprotein mogą przyczynić się do tych odwróconych ustaleń poziomu lipidów. Takie różnice fenotypowe potwierdzają kluczową rolę HSL w regulacji metabolizmu lipidów i glukozy u ludzi, która jest nieobecna lub inna w modelach myszy. Continue reading „Mutacja null w genie hormonu wrażliwego na hormony i ryzyko cukrzycy typu 2 AD 8”

Adaptacyjna Randomizacja neratynibu we wczesnym raku piersi ad 9

W obecnym badaniu zaobserwowaliśmy, że wskaźnik całkowitej odpowiedzi patologicznej był wyższy w przypadku neratinibu plus paklitakselu niż w przypadku trastuzumabu i paklitakselu. Niedawna metaanaliza prób terapii neoadiuwantowej u uczestników z rakiem piersi HER2-dodatnim wykazała ogólną liczbę patologicznych odpowiedzi całkowitych wynoszącą 39% przy pojedynczych lekach skierowanych przeciwko HER2, które zostały połączone z chemioterapią opartą na taksanach antracykliny.25 W naszym badaniu , wskaźnik całkowitej odpowiedzi patologicznej wśród uczestników z rakiem HER2-dodatnim w grupie kontrolnej (która otrzymywał trastuzumab plus paklitaksel) wynosił 23% (Tabela 2); odsetek ten wynosił 33% wśród pacjentów z rakiem HER2-dodatnim, z niedoborem receptorów hormonalnych i 17% wśród pacjentów z dodatnim dla HER2 rakiem z receptorem hormonalnym. Wskaźniki te są niższe niż te obserwowane w terapii opartej na trastuzumabie w poprzednich próbach terapii neoadjuwantowej u uczestników z rakiem piersi HER2-dodatnim.26 Nie było oczywistych różnic w odniesieniu do charakterystyki pacjentów w naszym badaniu w porównaniu z innymi badaniami terapia neoadjuwantowa. Metoda zastosowana w naszym badaniu, w tym wystandaryzowana, rygorystyczna analiza tkanki po terapii neoadiuwantowej, 27 mogła przyczynić się do niższych wskaźników patologicznej odpowiedzi całkowitej, niż zaobserwowano w innych badaniach.
Jak można się było spodziewać, 6,28-30 biegunka była najbardziej problematycznym działaniem niepożądanym związanym z neratynibem, uzasadniającym agresywną opiekę wspomagającą. W związku z tym intensywny obowiązkowy schemat profilaktyki biegunki z zastosowaniem loperamidu w dużych dawkach na początku badania i późniejszego zmniejszania stężeń został oceniony w ramach Narodowego Fizycznego Adiuwantu Piersiowego i Kiszkowego (NSABP) FB-7 etap 1, w którzy pacjenci mieli częste biegunki, które były ograniczone do stopnia 2.30 Profilaktycznie loperamid w dużych dawkach z neratynibem jest dalej oceniany w trwającej próbie terapii adiuwantowej (ClinicalTrials.gov number, NCT02400476).
Na podstawie naszych wyników badań i innych danych klinicznych, badanie 3 fazy neratinibu jako terapii neoadjuwantowej posuwa się naprzód w następstwie programu I-SPY 3, którego celem jest generowanie przyspieszonej aprobaty po uzyskaniu wskazówek od Food and Drug Administration.31, 32 Chociaż wyniki naszego badania przewidują 79% prawdopodobieństwo powodzenia neratynibu w fazie 3 próby leczenia neoadjuwantowego u pacjentów z nowotworem ujemnym na receptor HER2, bez receptora hormonalnego, wymagana jest zmodyfikowana konstrukcja, aby odzwierciedlić obecny standard. Continue reading „Adaptacyjna Randomizacja neratynibu we wczesnym raku piersi ad 9”

Amiodaron, lidokaina lub placebo w pozaszpitalnym zatrzymaniu krążenia cd

Analizy przeprowadzono również u wszystkich losowo przydzielonych pacjentów (populacja planowana do leczenia). Interwencje
W badaniu oceniano licencjonowane preparaty parenteralne zawierające lidokainę, sól fizjologiczną i ostatnio zatwierdzoną formułę amiodaronu opartą na kapitelizie (Nexterone, Baxter Healthcare), która ma zmniejszać działanie hipotensyjne.11,12 Leki testowe były pakowane w identycznie wyglądające, zapieczone zestawy, z których każdy ma trzy identycznie sformułowane strzykawki. Każda strzykawka zawierała 3 ml bezbarwnego płynu zawierającego 150 mg amiodaronu (w sumie 450 mg w zestawie amiodaronowym), 60 mg lidokainy (180 mg w zestawie lidokainy) lub normalnej soli fizjologicznej. Zestawy i ich zawartość strzykawek były nie do odróżnienia, za wyjątkiem kodu liczbowego i zostały losowo rozesłane do dostawców EMS w stosunku 1: 1: 1. Randomizację przeprowadzono w permutowanych blokach o ukrytych rozmiarach i przeprowadzono stratyfikację według uczestniczącej strony i agencji. Leki testowe były regularnie testowane pod kątem stabilności i zostały potwierdzone, aby zachować ich integralność w symulowanym klimacie społeczności próbnych.9
Protokół leczenia
Pacjenci z nagłym zatrzymaniem krążenia byli leczeni zgodnie z lokalnymi protokołami EMS, które były zgodne z wytycznymi Amerykańskiego Towarzystwa Kardiologicznego (AHA) dotyczącymi zaawansowanego wspomagania życia.13 Niektórzy pacjenci byli koenowani w równoległym badaniu porównującym ciągłe uciśnięcia klatki piersiowej z przerwanymi uciskami klatki piersiowej podczas resuscytacja krążeniowo-oddechowa (CPR) .14
Po niepowodzeniu jednego lub więcej wstrząsów w celu zakończenia migotania komór lub częstoskurczu komorowego bez tętna lub zapobieżenia jego nawrotowi, kwalifikujący się pacjenci otrzymali wazopresor i zostali następnie włączeni do badania przez personel EMS, który otworzył próbny zestaw leku, którego zamaskowaną zawartość (amiodaron lidokaina lub placebo) określiło przypadkowe przydzielenie pacjentowi (szczegóły podano w Dodatku uzupełniającym). Pacjenci, badacze i personel próbny nie byli świadomi zadań związanych z narkotykami. Continue reading „Amiodaron, lidokaina lub placebo w pozaszpitalnym zatrzymaniu krążenia cd”

Amiodaron, lidokaina lub placebo w pozaszpitalnym zatrzymaniu krążenia ad

W kontrolowanych badaniach z udziałem pacjentów z pozaszpitalnym zatrzymaniem krążenia ci, którzy otrzymali amiodaron, częściej niż osoby przyjmujące placebo lub lidokainę mieli powrót spontanicznego krążenia i przeżyli, aby zostać przyjęci do szpitala, 7,8, ale wpływ amiodaronu na przeżywalność na wypisanie ze szpitala lub na wynik neurologiczny pozostaje niepewny. Aby rozwiązać tę lukę w wiedzy, porównaliśmy wpływ amiodaronu, lidokainy i placebo na przeżywalność po wypisaniu ze szpitala po pozaszpitalnym zatrzymaniu krążenia z powodu opornego na wstrząsy migotania komór lub bezobjawowego częstoskurczu komorowego. Metody
Postępowanie sądowe i nadzór
Tło i metody badania zostały opisane wcześniej9. Sanitariusze z 55 agencji ratownictwa medycznego (EMS) zarejestrowały pacjentów z nagłym zatrzymaniem krążenia w 10 placówkach w Ameryce Północnej uczestniczących w konsorcjum Resuscitation Outcomes Consortium (ROC) .10 Proces przeprowadzono w ramach wyjątku od świadomej zgody w badaniach w nagłych wypadkach zgodnie z obowiązującymi wymogami regulacyjnymi, nadzorem przez Administrację ds. Żywności i Leków oraz Kanadą Zdrowia, zatwierdzeniem przez komisje ds. przeglądu instytucjonalnego w uczestniczących społecznościach oraz monitorowaniem przez niezależną radę ds. monitorowania danych i bezpieczeństwa wyznaczoną przez National Heart, Lung and Blood Institute (NHLBI). Continue reading „Amiodaron, lidokaina lub placebo w pozaszpitalnym zatrzymaniu krążenia ad”

Amiodaron, lidokaina lub placebo w pozaszpitalnym zatrzymaniu krążenia

Leki przeciwarytmiczne powszechnie stosuje się w pozaszpitalnym zatrzymaniu krążenia w przypadku opornego na wstrząsy migotania komór lub bezobjawowego częstoskurczu komorowego, ale bez udowodnionej korzyści przeżycia. Metody
W tym randomizowanym badaniu z podwójnie ślepą próbą porównywano pozajelitowe amiodaron, lidokainę i placebo z solą fizjologiczną wraz ze standardową opieką u dorosłych z nieurazowym pozaszpitalnym zatrzymaniem krążenia, opornym na wstrząsy migotaniem komór lub bezobjawowym częstoskurczem komorowym po co najmniej jeden wstrząs i dostęp naczyniowy. Sanitariusze zapisali pacjentów na 10 stanowiskach w Ameryce Północnej. Głównym rezultatem było przeżycie w przypadku wypisu ze szpitala; drugorzędnym wynikiem była korzystna neurologiczna funkcja przy rozładowaniu. Populacja obejmująca protokół (analiza pierwotna) obejmowała wszystkich losowo przydzielonych uczestników, którzy spełnili kryteria kwalifikowalności i otrzymali każdą dawkę badanego leku i których początkowy rytm serca migotania komór lub częstoskurcz komorowy bez tętna był oporny na wstrząs.
Wyniki
W populacji z protokołem 3026 pacjentów przydzielono losowo do amiodaronu (974), lidokainy (993) lub placebo (1059); z tych, 24,4%, 23,7% i 21,0%, odpowiednio, przeżyło do szpitala absolutorium. Różnica przeżywalności dla amiodaronu w porównaniu z placebo wynosiła 3,2 punktu procentowego (95% przedział ufności [CI], -0,4 do 7,0; P = 0,08); w przypadku lidokainy w porównaniu z placebo, 2,6 punktu procentowego (95% CI, -1,0 do 6,3; P = 0,16); oraz amiodaron w porównaniu z lidokainą, 0,7 punktu procentowego (95% CI, -3,2 do 4,7; P = 0,70). Continue reading „Amiodaron, lidokaina lub placebo w pozaszpitalnym zatrzymaniu krążenia”