52-tygodniowy test kontrolowany placebo u Evolocumabu w hiperlipidemii

Evolocumab, monoklonalne przeciwciało, które hamuje konwertazę proprotein subtylizyny / keksin typu 9 (PCSK9), znacząco zmniejszyło poziom cholesterolu lipoprotein o małej gęstości (LDL) w badaniach fazy 2. Przeprowadziliśmy badanie fazy 3 w celu oceny bezpieczeństwa i skuteczności 52-tygodniowego leczenia evolocumabem. Metody
Dokonaliśmy stratyfikacji pacjentów z hiperlipidemią zgodnie z kategoriami ryzyka opisanymi w Panelu III dla dorosłych w Programie Edukacji Cholesterolowej. Na podstawie tej klasyfikacji pacjenci otrzymywali leczenie polegające na zmniejszaniu stężenia lipidów w tle wyłącznie z dietą lub dietą i atorwastatyną w dawce 10 mg na dobę, atorwastatyną w dawce 80 mg na dobę lub atorwastatyną w dawce 80 mg na dobę oraz ezetymib w dawce 10 mg na dobę, w okresie docierania od 4 do 12 tygodni. Continue reading „52-tygodniowy test kontrolowany placebo u Evolocumabu w hiperlipidemii”

Świeże versus zamrożone zarodki niepłodności w zespole policystycznych jajników

Przenoszenie świeżych zarodków jest zazwyczaj preferowane w porównaniu z transferem zamrożonych zarodków do zapłodnienia in vitro (IVF), ale niektóre dowody sugerują, że przemrożone zarodki mogą poprawić współczynnik żywej urodzenia i zmniejszyć częstość występowania zespołu hiperstymulacji jajników i powikłań ciąży u kobiet z zespołem policystycznych jajników. Metody
W tym wieloośrodkowym badaniu losowo przydzielono 1508 bezpłodnych kobiet z zespołem policystycznych jajników, które przechodziły swój pierwszy cykl IVF, aby przejść albo transfer zarodka świeżego, albo krioprezerwację zarodka, a następnie przeniesienie zamrożonego zarodka. Po 3 dniach rozwoju zarodka kobiety przeszły przeniesienie do dwóch świeżych lub zamrożonych zarodków. Pierwszorzędowym rezultatem było poród na żywo po pierwszym transferze zarodków.
Wyniki
Przeniesienie z mrożonego zarodka spowodowało większą częstość porodów żywych po pierwszym transferze niż transfer świeżego zarodka (49,3% w porównaniu do 42,0%), dla wskaźnika 1,17 (przedział ufności 95% [CI], 1,05 do 1,31; P = 0,004). U kobiet, które przeszły transfuzję mrożonych zarodków, częstość utraty ciąży była mniejsza (22,0% w porównaniu z 32,7%), w przypadku wskaźnika częstości 0,67 (95% CI, 0,54 do 0,83, P <0,001) oraz zespołu hiperstymulacji jajników. (1,3% vs. Continue reading „Świeże versus zamrożone zarodki niepłodności w zespole policystycznych jajników”

Wpływ szczepień na inwazyjną chorobę pneumokokową w Afryce Południowej AD 2

W kwietniu 2011 roku zastąpiono PCV7 13-wartościowym PCV (PCV13). Bezpośrednie i pośrednie korzyści PCV7 – zmniejszenie liczby zachorowań wśród małych dzieci, które otrzymują szczepionkę7,8 oraz wśród starszych dzieci i dorosłych, odpowiednio 8-10 lat – zaobserwowano w wielu krajach o wysokim dochodzie. Większość pneumokoków opornych na antybiotyki to serotypy zawarte w PCV; tak więc po wprowadzeniu PCV obserwuje się zmniejszenie częstości inwazyjnej choroby pneumokokowej opornej na antybiotyki.11,12 Dzieci w krajach afrykańskich mają jednak wyższy odsetek chorób pneumokokowych i serotypów niż dzieci w innych krajach13; dlatego zalety PCV mogą być różne. Ponadto, pośrednie skutki mogą być osłabione wśród osób w krajach afrykańskich, które cierpią na choroby współistniejące, takie jak zakażenie HIV. Continue reading „Wpływ szczepień na inwazyjną chorobę pneumokokową w Afryce Południowej AD 2”

Amiodaron, lidokaina lub placebo w pozaszpitalnym zatrzymaniu krążenia ad 6

Wyniki według grupy próbnej w populacji populacyjnej. Wyniki były dostępne dla 99,5% wszystkich pacjentów w populacji z protokołem (ryc. 1). Wśród biorców amiodaronu w populacyjnej populacji, 237 (24,4%) przeżyło do wypisu ze szpitala (główny wynik), w porównaniu do 233 (23,7%), którzy otrzymali lidokainę i 222 (21,0%), którzy otrzymali placebo. Bezwzględna różnica ryzyka dla pierwotnego porównania amiodaronu z placebo wynosiła 3,2 punktu procentowego (95% przedział ufności [CI], -0,4 do 7,0; P = 0,08). W przypadku wtórnego porównania lidokainy i placebo różnica ryzyka wynosiła 2,6 punktu procentowego (95% CI, -1,0 do 6,3, P = 0,16), a dla drugiego porównania amiodaronu i lidokainy wynosiła 0,7 punktu procentowego (95% CI , -3,2 do 4,7; P = 0,70) (tabela 3). Częstość przeżycia z korzystnym stanem neurologicznym (wynik drugorzędowy) była podobna w grupie przyjmującej amiodaron (182 pacjentów [18,8%]), grupie lidokainy (172 [17,5%]) i grupie placebo (175 [16,6%]). Continue reading „Amiodaron, lidokaina lub placebo w pozaszpitalnym zatrzymaniu krążenia ad 6”