Indywidualne cechy i wlasciwosci osobników

Indywidualne cechy i właściwości osobników zależą w dużym stopniu od zewnętrznych warunków życiowych. Zmiany w pożywieniu, klimacie i sposobie ich życia wpływają nie tylko na pewne cechy i właściwości, lecz również na stopień zmienności ustroju. Stwierdzono np. , że z jednego gatunku europejskiego ślimaka Helix nemeralis po kilku latach po przewiezieniu go do Ameryki powstało 67 nowych odmian nieznanych w Europie, zarówno pod względem barwy jak i rysunku skorupki. Wiadomo także, że wiele ssaków, sprowadzonych z ciepłych krajów, pokrywa się w klimacie północnym futerkiem zimowym. Continue reading „Indywidualne cechy i wlasciwosci osobników”

Dziedziczenie typu dominujacego

Dziedziczenie typu dominującego Według typu dominującego, to znaczy według typu gdzie dominantą. ma być sprawa patologiczna – mogą istnieć według genetyki tradycyjnej następujące możliwości przekazywania cech chorobowych:, l) jeżeli jedno z rodziców jest chore i heterozygotycznie jest nosicielem (procesu patologicznego, drugie zaś jest zdrową homozygotą, to z takich rodziców połowa potomstwa, która będzie heterozygotyczna, może być chora, połowa natomiast może być zdrowa i dawać zdrowe potomstwo. Taką kombinację spotyka się najczęściej . 2) jeżeli oboje rodziców są chorzy, posiadając heterozygotycznie czynnik patologiczny jako dominujący, to % dzieci może być chorych, przy czym jedna część z nich może być homozygotyczna i dwie części heterozygotyczne. Pozostała 1,4 dzieci z tych rodziców może być zdrowa ; 3) przy połączeniu się osobnika homozygotycznie chorego z dominantą choroby z osobnikiem homozygotyczni e zdrowym, wszystkie dzieci mogą być chorymi heterozygotami ; 4) jeżeli jedno z rodziców będzie homozygotycznie chore, drugie zaś heterozygotyczni e chore, to całe potomstwo może być chore, przy czym połowa będzie homozygotycznie i połowa heterozygotycznie chora ; 5) jeżeli oboje rodziców są homozygotami chorymi, to wszystkie dzieci będą chore homozygotycznie. Continue reading „Dziedziczenie typu dominujacego”

Drobne tetniczki wykazuja znaczne zgrubienie sciany

Ta sprawa chopolita i, jak twierdzą niektórzy, 15-20% przypadków powstaje wskutek zapalenia miedniczek i nerek. Sprawą zaś zapalną może być objęta jedna lub obie nerki. W okresie walki zawierają ropę, nacieczenie zaś krwinkami białymi może przedniczki na otaczającą tkankę śródmiąższową. W okresie przewlełym chodzi wskutek ucisku do zaniku nabłonków kanalików i kłębków, do zwłóknienia kłębków, które mogą całkowicie zarosnąć. W schorzeniu wytępują również zmiany w naczyniach jako odczyn na zapalenie tkanek łączących, tętnice bowiem wykazują zgrubienie tkanki łącznej błony wewnętrz rozciągnięcie włókien sprężystych i przerost błony środkowej. Continue reading „Drobne tetniczki wykazuja znaczne zgrubienie sciany”

Skuteczność szczepionki przeciwko dużej dawce w porównaniu ze standardową szczepionką przeciw grypie u starszych osób dorosłych AD 8

Ogólna skuteczność 24,2% w stosunku do pierwotnego punktu końcowego wskazuje, że około jednej czwartej wszystkich przełomowych chorób grypy można było zapobiec, gdyby zastosowano IIV3-HD zamiast IIV3-SD. Można zapobiec ponad jednej trzeciej przełomowych chorób grypowych powodowanych przez szczepy podobne do szczepionki. Badanie to zapewnia oszacowanie względnej skuteczności (tj. Skuteczność IIV3-HD w porównaniu z IIV3-SD). Continue reading „Skuteczność szczepionki przeciwko dużej dawce w porównaniu ze standardową szczepionką przeciw grypie u starszych osób dorosłych AD 8”

52-tygodniowy test kontrolowany placebo u Evolocumabu w hiperlipidemii

Evolocumab, monoklonalne przeciwciało, które hamuje konwertazę proprotein subtylizyny / keksin typu 9 (PCSK9), znacząco zmniejszyło poziom cholesterolu lipoprotein o małej gęstości (LDL) w badaniach fazy 2. Przeprowadziliśmy badanie fazy 3 w celu oceny bezpieczeństwa i skuteczności 52-tygodniowego leczenia evolocumabem. Metody
Dokonaliśmy stratyfikacji pacjentów z hiperlipidemią zgodnie z kategoriami ryzyka opisanymi w Panelu III dla dorosłych w Programie Edukacji Cholesterolowej. Na podstawie tej klasyfikacji pacjenci otrzymywali leczenie polegające na zmniejszaniu stężenia lipidów w tle wyłącznie z dietą lub dietą i atorwastatyną w dawce 10 mg na dobę, atorwastatyną w dawce 80 mg na dobę lub atorwastatyną w dawce 80 mg na dobę oraz ezetymib w dawce 10 mg na dobę, w okresie docierania od 4 do 12 tygodni. Continue reading „52-tygodniowy test kontrolowany placebo u Evolocumabu w hiperlipidemii”

Świeże versus zamrożone zarodki niepłodności w zespole policystycznych jajników

Przenoszenie świeżych zarodków jest zazwyczaj preferowane w porównaniu z transferem zamrożonych zarodków do zapłodnienia in vitro (IVF), ale niektóre dowody sugerują, że przemrożone zarodki mogą poprawić współczynnik żywej urodzenia i zmniejszyć częstość występowania zespołu hiperstymulacji jajników i powikłań ciąży u kobiet z zespołem policystycznych jajników. Metody
W tym wieloośrodkowym badaniu losowo przydzielono 1508 bezpłodnych kobiet z zespołem policystycznych jajników, które przechodziły swój pierwszy cykl IVF, aby przejść albo transfer zarodka świeżego, albo krioprezerwację zarodka, a następnie przeniesienie zamrożonego zarodka. Po 3 dniach rozwoju zarodka kobiety przeszły przeniesienie do dwóch świeżych lub zamrożonych zarodków. Pierwszorzędowym rezultatem było poród na żywo po pierwszym transferze zarodków.
Wyniki
Przeniesienie z mrożonego zarodka spowodowało większą częstość porodów żywych po pierwszym transferze niż transfer świeżego zarodka (49,3% w porównaniu do 42,0%), dla wskaźnika 1,17 (przedział ufności 95% [CI], 1,05 do 1,31; P = 0,004). U kobiet, które przeszły transfuzję mrożonych zarodków, częstość utraty ciąży była mniejsza (22,0% w porównaniu z 32,7%), w przypadku wskaźnika częstości 0,67 (95% CI, 0,54 do 0,83, P <0,001) oraz zespołu hiperstymulacji jajników. (1,3% vs. Continue reading „Świeże versus zamrożone zarodki niepłodności w zespole policystycznych jajników”

Wpływ szczepień na inwazyjną chorobę pneumokokową w Afryce Południowej AD 2

W kwietniu 2011 roku zastąpiono PCV7 13-wartościowym PCV (PCV13). Bezpośrednie i pośrednie korzyści PCV7 – zmniejszenie liczby zachorowań wśród małych dzieci, które otrzymują szczepionkę7,8 oraz wśród starszych dzieci i dorosłych, odpowiednio 8-10 lat – zaobserwowano w wielu krajach o wysokim dochodzie. Większość pneumokoków opornych na antybiotyki to serotypy zawarte w PCV; tak więc po wprowadzeniu PCV obserwuje się zmniejszenie częstości inwazyjnej choroby pneumokokowej opornej na antybiotyki.11,12 Dzieci w krajach afrykańskich mają jednak wyższy odsetek chorób pneumokokowych i serotypów niż dzieci w innych krajach13; dlatego zalety PCV mogą być różne. Ponadto, pośrednie skutki mogą być osłabione wśród osób w krajach afrykańskich, które cierpią na choroby współistniejące, takie jak zakażenie HIV. Continue reading „Wpływ szczepień na inwazyjną chorobę pneumokokową w Afryce Południowej AD 2”

Amiodaron, lidokaina lub placebo w pozaszpitalnym zatrzymaniu krążenia ad 6

Wyniki według grupy próbnej w populacji populacyjnej. Wyniki były dostępne dla 99,5% wszystkich pacjentów w populacji z protokołem (ryc. 1). Wśród biorców amiodaronu w populacyjnej populacji, 237 (24,4%) przeżyło do wypisu ze szpitala (główny wynik), w porównaniu do 233 (23,7%), którzy otrzymali lidokainę i 222 (21,0%), którzy otrzymali placebo. Bezwzględna różnica ryzyka dla pierwotnego porównania amiodaronu z placebo wynosiła 3,2 punktu procentowego (95% przedział ufności [CI], -0,4 do 7,0; P = 0,08). W przypadku wtórnego porównania lidokainy i placebo różnica ryzyka wynosiła 2,6 punktu procentowego (95% CI, -1,0 do 6,3, P = 0,16), a dla drugiego porównania amiodaronu i lidokainy wynosiła 0,7 punktu procentowego (95% CI , -3,2 do 4,7; P = 0,70) (tabela 3). Częstość przeżycia z korzystnym stanem neurologicznym (wynik drugorzędowy) była podobna w grupie przyjmującej amiodaron (182 pacjentów [18,8%]), grupie lidokainy (172 [17,5%]) i grupie placebo (175 [16,6%]). Continue reading „Amiodaron, lidokaina lub placebo w pozaszpitalnym zatrzymaniu krążenia ad 6”

4-letnia próba Tiotropium w przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc ad 10

Innym potencjalnym powodem jest wyższy wskaźnik przerwania leczenia w grupie placebo. Dane z naszego badania i innych badań sugerują, że pacjenci, którzy przerwali leczenie, mają szybszy spadek czynności płuc niż ci, którzy nie przerywali leczenia.25 Ponieważ pacjenci, którzy przerwali leczenie, mieli średnio znacznie ostrzejsze niedrożność dróg oddechowych na początku, grupa placebo, która ukończyła badanie, prawdopodobnie reprezentuje zdrowe osoby, które przeżyły . Możliwości uzyskania efektu zdrowego przeżycia mogą nie zostać odpowiednio rozwiązane za pomocą wcześniej przedstawionej analizy.25,26 Tiotropium poprawił pomiar niedrożności przepływu powietrza i pojemności życiowej, które zostały wykonane 24 godziny po codziennym podawaniu leku podczas 4-letniego okresu badania. Tiotropium poprawiło również czynność płuc w porównaniu z placebo, poza poprawą wynikającą z podawania seryjnego maksymalnych dawek salbutamolu i ipratropium. Ulepszeniom czynności płuc towarzyszyło poprawa niektórych mierzonych wyników klinicznych. Continue reading „4-letnia próba Tiotropium w przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc ad 10”

Dalekosiężna obserwacja po ciasnej kontroli ciśnienia krwi w cukrzycy typu 2 ad 7

Nie stwierdzono istotnych różnic podczas lub po badaniu w porównaniu do leczenia inhibitorem ACE i terapii beta-adrenolitykami w odniesieniu do dowolnego końcowego punktu końcowego, oprócz nominalnie istotnego zwiększenia ryzyka zgonu z jakiejkolwiek przyczyny za pomocą inhibitora ACE pod koniec okresu monitorowania po okresie próbnym. Od czasu opublikowania wyników badania ciśnienia krwi w UKPDS, inne randomizowane, kontrolowane badania potwierdziły znaczenie leczenia nadciśnienia tętniczego u pacjentów z cukrzycą typu 210-14 i zbadali docelowe wartości ciśnienia krwi niższe niż docelowe w UKPDS wynoszące 150/85 mm Hg. 3 Żadne z tych kolejnych badań nie przedstawiło danych z obserwacji poprocesowych, więc długowieczność korzyści zaobserwowanych podczas badania jest nieznana, a nie jesteśmy świadomi żadnych innych badań ciśnienia krwi, które szczegółowo badałyby efekty późnego postu. W 10-letniej obserwacji po badaniu z udziałem skandynawskiego badania Enalaprilu na przetrwanie (CONSENSUS) 15, które oceniało przydatność enalaprylu do ciężkiej niewydolności serca, a nie nadciśnienia (które przerwano po 6 miesiącach), wykazało znaczącą poprawa przeżycia u pacjentów uprzednio przypisanych do enalaprylu (P = 0,008). 16 Badanie Steno-2, w którym pacjenci z cukrzycą typu 2 zostali losowo przydzieleni, w sposób niefaktu- ryjny, do konwencjonalnych lub intensywnych interwencji z wieloma czynnikami ryzyka, wykazali dodatkowe korzyści lepszej kontroli glikemii, stosowania aspiryny oraz leków przeciwnadciśnieniowych i obniżających stężenie lipidów po medianie wynoszącej 7,8 lat. Continue reading „Dalekosiężna obserwacja po ciasnej kontroli ciśnienia krwi w cukrzycy typu 2 ad 7”