Wpływ unikania alergii na orzeszki ziemne po wcześniejszym spożyciu orzeszków ziemnych

W randomizowanym badaniu wykazano, że wczesne wprowadzenie orzeszków ziemnych u niemowląt z wysokim ryzykiem alergii zapobiega alergii na orzeszki ziemne. W tym badaniu kontrolnym zbadaliśmy, czy wskaźnik występowania alergii na orzeszki ziemne pozostał niski po 12 miesiącach unikania orzeszków ziemnych wśród uczestników, którzy spożyli orzeszki ziemne podczas próby podstawowej (grupa spożywania orzeszków ziemnych), w porównaniu z tymi, którzy unikali orzeszków ziemnych (orzechowe -avoidance group). Metody
Pod koniec podstawowego okresu próbnego poinstruowaliśmy wszystkich uczestników, aby unikali orzeszków ziemnych przez 12 miesięcy. Pierwszorzędowym wynikiem był odsetek uczestników z alergią na orzeszki ziemne pod koniec 12-miesięcznego okresu, kiedy uczestnicy mieli 72 miesiące.
Wyniki
Do podstawowego badania zakwalifikowano 556 spośród 628 uprawnionych uczestników (88,5%); 550 uczestników (98,9%) miało kompletne dane pierwotnego wyniku. Wskaźnik przestrzegania zasad unikania w badaniu kontrolnym był wysoki (90,4% w grupie unikania orzechów ziemnych i 69,3% w grupie spożywającej orzeszki arachidowe). Uczulenie na orzeszki ziemne po 72 miesiącach było znacznie częstsze wśród uczestników grupy unikającej orzeszków ziemnych niż wśród osób z grupy spożycia orzeszków ziemnych (18,6% [52 z 280 uczestników] vs. Continue reading „Wpływ unikania alergii na orzeszki ziemne po wcześniejszym spożyciu orzeszków ziemnych”

Amiodaron, lidokaina lub placebo w pozaszpitalnym zatrzymaniu krążenia ad 8

Działania niepożądane związane z lekiem również mogły złagodzić przeżycie. To również wydaje się mało prawdopodobne, ponieważ nie zaobserwowano istotnych różnic między grupami w częstości występowania zdarzeń niepożądanych. I odwrotnie, ponieważ opieka szpitalna nie była ustandaryzowana, nierównowaga w leczeniu pomiędzy grupami badanymi mogła złagodzić korzyści związane z przeżyciem z amiodaronem lub lidokainą. Jednak próba była randomizowana i oślepiona w całym teście, a częstotliwość cewnikowania wieńcowego, hipotermia terapeutyczna i wycofywanie podtrzymujących życie terapii nie różniły się istotnie pomiędzy grupami. Skuteczność aktywnego leczenia może również zależeć od warunków fizjologicznych, czasu i charakterystyki pacjenta. Obserwowaliśmy interakcję leczenia z obserwowanym stanem pozaszpitalnego zatrzymania krążenia, które często przyjmuje się jako substytut wczesnego rozpoznania zatrzymania krążenia, krótką przerwę między zapaścią pacjenta a zatrzymaniem krążenia i rozpoczęciem leczenia, oraz większe prawdopodobieństwo odpowiedzi terapeutycznej. Chociaż została wcześniej sprecyzowana, analiza podgrupy została przeprowadzona w kontekście nieznaczącej różnicy dla ogólnej analizy, a wartość P dla heterogeniczności w tej analizie podgrupy nie została skorygowana o liczbę porównań podgrup. Continue reading „Amiodaron, lidokaina lub placebo w pozaszpitalnym zatrzymaniu krążenia ad 8”

Wpływ unikania alergii na orzeszki ziemne po wcześniejszym spożyciu orzeszków ziemnych czesc 4

Dodatkowe cechy uczestników badania podstawowego, którzy zapisali się do badania uzupełniającego i tych, którzy nie wzięli udziału w badaniu, podano w tabelach S1A i S1B w dodatkowym dodatku. Oznaczanie alergii na orzechy
Spośród 550 uczestników populacji, którzy mieli zamiar leczyć, ustalono alergię na orzeszki ziemne za pomocą doustnego testu prowokacji orzeszków ziemnych w 515 (93,6%). Spośród 41 uczestników, którzy nie poddali się doustnemu testowi, ustaliliśmy na podstawie algorytmu diagnostycznego, że 28 uczestników miało alergię na orzeszki ziemne, a 7 było tolerancyjnych (ryc. S2 w dodatku uzupełniającym). Nie można było ustalić determinacji dla 6 uczestników. Dalsze szczegóły dotyczące tych uczestników, którzy nie mieli danych pierwotnego wyniku (i nie byli uwzględnieni w populacji, która miała zamiar leczyć), są pokazane w tabelach S2A i S2B w dodatkowym dodatku.
Przyczepność
Łącznie 223 z 282 uczestników, którzy zostali przypisani do grupy unikania orzechów w badaniu pierwotnym (79,1%) i 127 z 274, którzy zostali przypisani do grupy spożycia orzeszków ziemnych w badaniu podstawowym (46,4%), zgłosili kompletne orzeszki ziemne unikanie w okresie obserwacji (tabela S3 w dodatkowym dodatku). Continue reading „Wpływ unikania alergii na orzeszki ziemne po wcześniejszym spożyciu orzeszków ziemnych czesc 4”

Wpływ unikania alergii na orzeszki ziemne po wcześniejszym spożyciu orzeszków ziemnych cd

Poziomy białka orzechowego w pyle zebrane z łóżek uczestników zostały wykorzystane jako niezależny wskaźnik spożycia orzeszków ziemnych.6,11,12 Analiza statystyczna
Analiza zamiaru leczenia obejmowała wszystkich zapisanych uczestników badania kontrolnego, u których stwierdzono alergię na orzeszki ziemne, którą można było ocenić. W badaniu kontrolnym, populacja obejmująca protokół obejmowała uczestników, którzy odpowiednio przestrzegali unikania białka arachidowego przez okres 12 miesięcy. Przyczepność zdefiniowano jako spełnienie wszystkich trzech następujących kryteriów: spożycie 2 g lub mniej orzecha ziemnego na nie więcej niż 6 okazjach (maksymalnie raz na miesiąc); spożycie g orzecha ziemnego lub mniej na nie więcej niż 12 okazjach (maksymalnie dwa razy w miesiącu); i kumulatywne spożycie nie więcej niż 18 g orzeszków ziemnych. W przypadku analiz, które wymagały od uczestników spełnienia kryteriów określonych w protokole zarówno pierwotnego badania, jak i badania kontrolnego, populacja obejmująca protokół w pierwotnym badaniu obejmowała uczestników, którzy odpowiednio trzymali się przydzielonego losowo zadania, aby spożywać lub unikać orzechów ziemnych.
Podstawową analizą było porównanie między grupami odsetka uczestników populacji, którzy mieli zamiar leczyć, którzy mieli alergię na orzeszki ziemne po 72 miesiącach; analizę przeprowadzono przy użyciu dwustronnego testu chi-kwadrat na poziomie istotności 0,05. W analizie wtórnej dokonano porównania par z użyciem testu McNemara na poziomie istotności 0,05 między odsetkami uczestników w grupie spożywającej orzeszki arachidowe, którzy mieli alergię na orzeszki ziemne po 60 miesiącach i 72 miesiącach. Dokonano imputacji najgorszego przypadku, która zakładała, że wszyscy uczestnicy z brakującymi wynikami w grupie spożywania orzeszków ziemnych mieli alergię na orzeszki ziemne, a wszyscy uczestnicy z brakującymi wynikami w grupie unikania orzechów arachidowych nie mieli alergii na orzeszki ziemne. Continue reading „Wpływ unikania alergii na orzeszki ziemne po wcześniejszym spożyciu orzeszków ziemnych cd”

Wpływ unikania alergii na orzeszki ziemne po wcześniejszym spożyciu orzeszków ziemnych ad 8

Nasze dane nie pozwalają nam na rozróżnienie między potencjalnymi mechanizmami komórkowymi, w tym delaminacją klonalną, supresją immunologiczną lub wpływem komórek regulatorowych, które mogłyby leżeć u podstaw tych zmian. Jedną z możliwości, które rozważaliśmy było to, że unikanie po spożyciu orzeszków ziemnych może spowodować rozwój nowej alergii na orzeszki ziemne. Jednak niski poziom występowania nowych alergii na orzeszki ziemne w 12-miesięcznym okresie badania kontrolnego, który był podobny w grupie unikającej orzeszków ziemnych i grupie spożywającej orzeszki arachidowe, pokazał, że tak nie było. Nie możemy ustalić, czy wśród nielicznych uczestników grupy z alergią na orzeszki arachidowe, której pojawił się nowy alergia, alergia rozwinęła się w wyniku utraty tolerancji na orzeszki ziemne lub nabycia nowej alergii. Korzyści z interwencji były oczywiste, nawet jeśli uczestnicy jedli trochę orzeszków ziemnych, co pokazuje, że przerywane spożycie nie prowadziło do zerwania z tolerancją na orzeszki ziemne.
Łącznie odkrycia te pokazują, że 4 lata konsumowania orzeszków ziemnych były wystarczające, aby wywołać stabilną niereagowność orzecha ziemnego, niezależnie od poziomu późniejszego spożycia orzeszków ziemnych. Nasz projekt badania nie pozwolił nam określić minimalnego czasu trwania konsumpcji, który jest wymagany do wywołania takiego stanu. Continue reading „Wpływ unikania alergii na orzeszki ziemne po wcześniejszym spożyciu orzeszków ziemnych ad 8”

Dalekosiężna obserwacja po ciasnej kontroli ciśnienia krwi w cukrzycy typu 2 ad 7

Nie stwierdzono istotnych różnic podczas lub po badaniu w porównaniu do leczenia inhibitorem ACE i terapii beta-adrenolitykami w odniesieniu do dowolnego końcowego punktu końcowego, oprócz nominalnie istotnego zwiększenia ryzyka zgonu z jakiejkolwiek przyczyny za pomocą inhibitora ACE pod koniec okresu monitorowania po okresie próbnym. Od czasu opublikowania wyników badania ciśnienia krwi w UKPDS, inne randomizowane, kontrolowane badania potwierdziły znaczenie leczenia nadciśnienia tętniczego u pacjentów z cukrzycą typu 210-14 i zbadali docelowe wartości ciśnienia krwi niższe niż docelowe w UKPDS wynoszące 150/85 mm Hg. 3 Żadne z tych kolejnych badań nie przedstawiło danych z obserwacji poprocesowych, więc długowieczność korzyści zaobserwowanych podczas badania jest nieznana, a nie jesteśmy świadomi żadnych innych badań ciśnienia krwi, które szczegółowo badałyby efekty późnego postu. W 10-letniej obserwacji po badaniu z udziałem skandynawskiego badania Enalaprilu na przetrwanie (CONSENSUS) 15, które oceniało przydatność enalaprylu do ciężkiej niewydolności serca, a nie nadciśnienia (które przerwano po 6 miesiącach), wykazało znaczącą poprawa przeżycia u pacjentów uprzednio przypisanych do enalaprylu (P = 0,008). 16 Badanie Steno-2, w którym pacjenci z cukrzycą typu 2 zostali losowo przydzieleni, w sposób niefaktu- ryjny, do konwencjonalnych lub intensywnych interwencji z wieloma czynnikami ryzyka, wykazali dodatkowe korzyści lepszej kontroli glikemii, stosowania aspiryny oraz leków przeciwnadciśnieniowych i obniżających stężenie lipidów po medianie wynoszącej 7,8 lat. Continue reading „Dalekosiężna obserwacja po ciasnej kontroli ciśnienia krwi w cukrzycy typu 2 ad 7”

Analizy danych raka z trzech prób Ezetimibe cd

Pacjenci byli w wieku co najmniej 40 lat (średnia 61) na początku badania, a 63% stanowili mężczyźni. W badaniu IMPROVE-IT porównano 10 mg ezetymibu i 40 mg symwastatyny na dobę w postaci pojedynczej pigułki i, jako kontrolę, 40 mg symwastatyny dziennie u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym.13 Rekrutacja rozpoczęła się pod koniec 2005 r. I trwa, z niezauważone dane dostępne w lipcu 2008 r. dla 11 353 (z planowanej liczby do 18 000) pacjentów z randomizacją podczas średniego okresu obserwacji 1,0 roku (11 564 osobolat). Pacjenci byli w wieku co najmniej 50 lat (mediana 62) na początku badania, a 77% stanowili mężczyźni. Continue reading „Analizy danych raka z trzech prób Ezetimibe cd”

Analizy danych raka z trzech prób Ezetimibe

Metaanaliza danych z leczenia cholesterolem przeprowadzona przez Trialists dla poszczególnych danych dla ponad 90 000 pacjentów losowo przydzielonych w równych proporcjach do otrzymania leczenia statyną lub kontrolnego w 14 badaniach1 wykazała, że stosowanie terapii statynowej zmniejsza częstość zawałów serca, udaru procedury rewaskularyzacji o około jedną piątą za każde zmniejszenie dawki 40 mg na decylitr (1 mmol na litr) w cholesterolu o niskiej gęstości lipoprotein (LDL). Natomiast na podstawie 5614 pacjentów z początkiem raka po randomizacji w tych badaniach nie było dowodów na to, że obniżenie cholesterolu LDL o średnio około 40 mg na decylitr przez około 5 lat leczenia statyną zwiększa ryzyko pierwszy rak (który wystąpił u 2810 pacjentów otrzymujących statyny vs. kontrole 2804, współczynnik ryzyka 1,00, 95% przedział ufności [CI], 0,95 do 1,04) (Figura 1). Nie zaobserwowano również tendencji do zwiększania stosunku ryzyka raka u pacjentów z niższym poziomem cholesterolu lub ze zwiększonym czasem leczenia statyną. Gdy rak był analizowany według miejsca, nie było znacznego nadmiaru żadnego konkretnego typu raka. Continue reading „Analizy danych raka z trzech prób Ezetimibe”

Tromboliza z użyciem Alteplazy od 3 do 4,5 godziny po ostrym udarze niedokrwiennym ad 9

Jednak próby te nie wykazały znaczącej przewagi terapii alteplazą.2,3,6,24 Potencjalne wyjaśnienia dotyczące braku znaczącej różnicy w poprzednich badaniach obejmują wybór punktów końcowych, okna czasowego do 6 godzin, i brak mocy statystycznej. (W badaniu ECASS II3 oraz w trombolizie Alteplaza z powodu ostrego nieinterwencyjnego leczenia udarów niedokrwiennych [ATLANTIS] 6 pacjentów leczonych od 3 do 4,5 godziny po wystąpieniu objawów było znacznie mniejszych, a zatem badania te nie były zasilane w celu wykrycia wielkość efektu od 7 do 10%.) Tromboliza u pacjentów z ostrym udarem niedokrwiennym wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia objawowego krwotoku śródczaszkowego, który jest najbardziej obawiającym się powikłaniem. Trudno jest jednak porównać częstość występowania objawowego krwotoku śródczaszkowego w badaniach ze względu na różne stosowane definicje. W naszym badaniu zmodyfikowaliśmy definicję ECASS objawowego krwotoku śródczaszkowego, określając, że krwotok musiał zostać zidentyfikowany jako główna przyczyna pogorszenia stanu neurologicznego. Przy zastosowaniu tej definicji różnica w częstości występowania objawowego krwotoku śródczaszkowego pomiędzy dwiema badanymi grupami była znaczna (różnica 2,14 punktu procentowego), chociaż częstość występowania objawowego krwotoku śródczaszkowego u pacjentów leczonych alteplazą była niska. Continue reading „Tromboliza z użyciem Alteplazy od 3 do 4,5 godziny po ostrym udarze niedokrwiennym ad 9”

Intensywne obniżanie stężenia lipidów za pomocą symwastatyny i ezetymibu w zwężeniu zastawki aortalnej ad 6

Raka zachorowalności (populacja bezpieczeństwa). Rycina 4. Rycina 4. Krzywe Kaplana-Meiera dla śmiertelności związanej z rakiem. P = 0,06 obliczone z korekcją ciągłości log-rank. Continue reading „Intensywne obniżanie stężenia lipidów za pomocą symwastatyny i ezetymibu w zwężeniu zastawki aortalnej ad 6”