Jezeli cecha patologiczna przejawia sie z pewna staloscia i prawidlowoscia z pokolenia na pokolenie

Jeżeli cecha patologiczna przejawia się z pewną stałością i prawidłowością z pokolenia na pokolenie, to cecha dominująca daje się uchwycić i takie dziedziczenie nazywa się prostym. Dziedziczenie chorób według dominanty jest jednak bardzo rzadkie, gdyż łączenie się ludzi chorych, cierpiących na tę samą chorobę zdarza się raczej wyjątkowo. Bardzo bowiem rzadko można spotkać małżeństwa chore równocześnie na takie choroby lub wady rozwojowe, jak np. wrodzony brak jednego lub dwu członków palców (brachyddctylia), niektóre choroby skóry, oczu, układu nerwowego lub chorobę hemolityczną i inne. h. Continue reading „Jezeli cecha patologiczna przejawia sie z pewna staloscia i prawidlowoscia z pokolenia na pokolenie”

Z chwila ustapienia skurczów naczyn czynnosc nerki wraca do poziomu dostatecznego

Nie ma jednak równoległości pomiędzy stopniem rozrostu tkanki łącznej a wydolnością nerek, gdyż nieraz po okresie upośledzenia czynności nerek może nastąpić zupełna ich wydolność. Zjawisko to można tłumaczyć tym, że rozrost tkanki łącznej nie jest przyczyną upośledzenia czynności nerek lecz skutkiem zmian w krążeniu śródnerkowym, naczynia bowiem nerkowe wykazujące zmiany stwardnieniowe ulegają łatwo skurczom z bodźców powstających w nerkach, przez co upośledza – się w nich krążenie krwi i powstaje niewydolność nerki. Z chwilą ustąpienia skurczów naczyń czynność nerki wraca do poziomu dostatecznego. Tak przedstawia się sprawa w początkowych okresach stwardnienia nerki, w dalszych natomiast okresach zarówno zmiany naczyniowe o charakterze czynnościowym, jak i zmiany o charakterze anatomicznym utrudniają krążenie śródnerkowe i rozwija się trwała niewydolność nerek. W tym okresie zmiany w nerkach dotyczą kłębków i wtórnie kanalików. Continue reading „Z chwila ustapienia skurczów naczyn czynnosc nerki wraca do poziomu dostatecznego”

W stwardnieniu nerek rozrózniamy dwa typy zmian

W stwardnieniu nerek rozróżniamy dwa typy zmian. Pierwszy typ cechuje stwardnienie większych naczyń tętniczych nerki. Zmiana ta występuje zwykle po 50 roku życia lub później i nie towarzyszy j ej w początkowych okresach przerost serca. Ten rodzaj zmian w większych naczyniach nerek kojarzy się przeważnie z ogólnym stwardnieniem naczyń. Nerki z powodu tych zmian nie otrzymują dostatecznej ilości krwi, odżywianie ich jest upośledzone i miąższ nerki zanika, zwłaszcza w miejscach niedokrwionych. Continue reading „W stwardnieniu nerek rozrózniamy dwa typy zmian”

Skrobiawica nerek wystepuje wspólnie ze skrobiawica innych narzadów

Skrobiawica nerek występuje wspólnie ze skrobiawicą innych narządów. Duże masy amylojdu wytwarza ją się w ścianach pętli kłębków i obejmują w końcu i inne naczynia. Niszczą one kłębek, później zaś giną kanaliki nerkowe, w związku, z czym rozwija się tkanka łączna i nerka staje się marska. W nabłonku kanalików nerkowych amyloid nie odkłada się, natomiast odkłada się tłuszcz i hyalina. Sprawna czynność nerek jest w skrobiawicy przez długi okres czasu zachowana. Continue reading „Skrobiawica nerek wystepuje wspólnie ze skrobiawica innych narzadów”