Wpływ szczepień na inwazyjną chorobę pneumokokową w Afryce Południowej AD 2

W kwietniu 2011 roku zastąpiono PCV7 13-wartościowym PCV (PCV13). Bezpośrednie i pośrednie korzyści PCV7 – zmniejszenie liczby zachorowań wśród małych dzieci, które otrzymują szczepionkę7,8 oraz wśród starszych dzieci i dorosłych, odpowiednio 8-10 lat – zaobserwowano w wielu krajach o wysokim dochodzie. Większość pneumokoków opornych na antybiotyki to serotypy zawarte w PCV; tak więc po wprowadzeniu PCV obserwuje się zmniejszenie częstości inwazyjnej choroby pneumokokowej opornej na antybiotyki.11,12 Dzieci w krajach afrykańskich mają jednak wyższy odsetek chorób pneumokokowych i serotypów niż dzieci w innych krajach13; dlatego zalety PCV mogą być różne. Ponadto, pośrednie skutki mogą być osłabione wśród osób w krajach afrykańskich, które cierpią na choroby współistniejące, takie jak zakażenie HIV. Continue reading „Wpływ szczepień na inwazyjną chorobę pneumokokową w Afryce Południowej AD 2”

52-tygodniowy test kontrolowany placebo u Evolocumabu w hiperlipidemii AD 8

Różnice w niezwiązanym PCSK9 wśród grup terapii tła po tygodniu były minimalne, pomimo znacznych różnic w poziomach wyjściowych, wskazując, że praktycznie wszystkie PCSK9 początkowo są związane z przeciwciałem. Jednak nie tylko poziomy wyjściowe PCSK9 były wyższe u pacjentów otrzymujących dużą dawkę atorwastatyny niż u pacjentów w innych grupach, ale także nastąpił szybszy wzrost poziomów PCSK9 4 tygodnie po podaniu każdej dawki evolocumabu u tych pacjentów, sugerując, że tempo wytwarzania PCSK9 jest zwiększone u pacjentów otrzymujących intensywną terapię statynami. Obserwowany przez nas wpływ na poziomy PCSK9 i wynikające z tego obniżenie poziomu cholesterolu LDL w 4 tygodnie po podaniu ewolokumabu były podobne do obserwowanych u pacjentów otrzymujących 10 mg lub 80 mg atorwastatyny i innego przeciwciała monoklonalnego PCSK9, alirokumabu (w dawka 150 mg), mimo że pacjenci otrzymywali alirokumab co 2 tygodnie, a nie co 4 tygodnie. 7 Może się zdarzyć, że pacjenci, którzy byli już leczeni dużymi dawkami statyn lub skojarzoną terapią obniżającą poziom lipidów, mogą mieć nieco mniejszą dalsze zwiększenie aktywności receptora LDL z hamowaniem PCSK9 lub może wymagać wyższych dawek przeciwciała. Continue reading „52-tygodniowy test kontrolowany placebo u Evolocumabu w hiperlipidemii AD 8”

Lanreotyd w przerzutowych nowotworach neuroendokrynnych jelitowo-trzustkowych AD 2

Leczenie może być również wymagane w celu złagodzenia objawów wynikających z nadprodukcji amin lub hormonów peptydowych w funkcjonujących guzach. Niewiele metod leczenia zaawansowanych nowotworów neuroendokrynnych zostało zatwierdzonych na podstawie ich efektów antyproliferacyjnych (tj. Skuteczności w hamowaniu wzrostu nowotworu). Przekonujące dane pokazują, że nowsze molekularne terapie celowane mogą przedłużyć czas przeżycia wolnego od progresji u pacjentów z progresywnymi, przerzutowymi trzustkowymi guzami neuroendokrynnymi. Continue reading „Lanreotyd w przerzutowych nowotworach neuroendokrynnych jelitowo-trzustkowych AD 2”

Sofosbuwir i rybawiryna w genotypach 2 i 3 HCV AD 7

W przypadku pacjentów zakażonych genotypem 3 HCV wydłużenie leczenia sofosbuwir-rybawiryną do 24 tygodni spowodowało znacznie częstsze reakcje i mniejszą częstość nawrotów niż wcześniej zgłaszano przy zastosowaniu tego samego schematu przez 12 tygodni i 16 tygodni, niezależnie od statusu w odniesieniu do poprzedniego. Wydłużenie czasu trwania leczenia z 12 tygodni do 24 tygodni nie było związane ze wzrostem nasilenia lub częstości występowania działań niepożądanych, ani z odsetkiem przerwania leczenia, który wynosił około 1% w obu grupach. grupy 12-tygodniowe i 24-tygodniowe. Ponadto brak przełomu wirusologicznego podczas leczenia i brak wariantów związanych z opornością u pacjentów, którzy mieli nawrót wirusologiczny, potwierdzają, że reżim sofosbuwir-rybawiryna ma wysoką barierę oporności. Continue reading „Sofosbuwir i rybawiryna w genotypach 2 i 3 HCV AD 7”