Te przypadki maja sklonnosc do powstawania bezmoczu i mocznicy

W niektórych przypadkach, w których ciśnienie krwi jest prawidłowe lub tylko nieznacznie podniesione, następuje znaczne zmniejszenie się ilości wydalonego moczu mimo małych obrzęków lub nawet zupełnego ich braku. Te przypadki mają skłonność do powstawania bezmoczu i mocznicy, prowadzącej nawet we wczesnych okresach choroby do śmierci. Jeżeli chorzy przeżyją ten początkowy ostry okres choroby, to jednak pozostaje u nich skłonność do gwałtownego pogarszania się sprawy chorobowej i zwykle umierają w początkach przewlekłego okresu choroby. Te przypadki są bardzo ciężkie. Mocz w typie pierwszym zapalenia nerek jest ciemnoczerwony. Continue reading „Te przypadki maja sklonnosc do powstawania bezmoczu i mocznicy”

Chorzy bardzo rzadko podaja w wywiadach przebyte sprawy chorobowe zakazne

Chorzy bardzo rzadko podają w wywiadach przebyte sprawy chorobowe zakaźne, w związku, z czym etiologię tego typu zapalenia nerek należy jeszcze dziś uważać za nieznaną. Zmiany histologiczne powstające w tym typie zapalenia nerek są bardzo charakterystyczne, zwłaszcza w okresie obrzękowym. Każdy kłębek nerkowy wykazuje wolno postępujące zwyrodnienia szkliste wewnątrz naczyń włosowatych kłębka, dotyczące błony podstawowej tych naczyń i tkanki łącznej znajdującej się między nimi. Kłębek nerkowy staje się wtedy obrzmiały wskutek wysięku w torebce Bowmana. Objawy zapalenia kłębka są niewielkie i przejawiają się w postaci łagodnego bujania śródbłonka naczyniowego. Continue reading „Chorzy bardzo rzadko podaja w wywiadach przebyte sprawy chorobowe zakazne”

Nerka traci wtedy zdolnosc zageszczania moczu i wystepuje kompensacyjny wielomocz

Postępujące stwardnienie nerek w postaci skojarzonej ze zmianami zapalnymi kłębków wywołuje znaczne, nasilające się upośledzenie czynności nerek. Nerka traci wtedy zdolność zagęszczania moczu i występuje kompensacyjny wielomocz. W późnych jednak okresach choroby zdolność wydzielania wody upośledza się i nerka nawet na obciążenie ustroju wodą nie oddziaływa wielomoczem, zdolność bowiem stężania moczu jest całkowicie związana z natężeniem odczynu zapalnego nefronów. Dobowa ilość moczu w tym okresie stwardnienia nerek jest w zasadzie prawidłowa, gdyż czynność nerki odbywa się na poziomie względnie dostatecznym dzięki czynnikom kompensacyjnym. Zagęszczenie moczu przez nerkę jest również dostateczne. Continue reading „Nerka traci wtedy zdolnosc zageszczania moczu i wystepuje kompensacyjny wielomocz”

W czystych postaciach nerczycy bez wyraznego uszkodzenia klebków nerkowych

W czystych postaciach nerczycy bez wyraźnego uszkodzenia kłębków nerkowych, nerka zachowuje zdolność do stężania i wydalania ciał azotowych. W związku z zatrzymywaniem wody w tkankach mocz wydziela się w ilościach małych. Zdolność nerek do zagęszczania moczu utrzymuje się i ciężar jego gatunkowy dochodzi do 1030-1035, wytwory. Izotowej przemiany materii są, więc wydalane w dostatecznej ilości, natomiast w ustroju zatrzymuje się woda i chlorki. Wydalanie wytworów azotowych z małą ilością wody chroni ustrój od powstawania mocznicy. Continue reading „W czystych postaciach nerczycy bez wyraznego uszkodzenia klebków nerkowych”

cisnienie onkotyczne krwi

Spadek jednak albumin we krwi nie odpowiada ilości albumin wydalanych z moczem, czyli spadek ten nie może być spowodowany ich wydalaniem. Wchodzą tu w grę inne nieznane czynniki, zwłaszcza zaś zaburzenia w: tworzeniu się białek krwi. Kodejszko stwierdził, że ogólna zawartość białka w osoczu krwi zmniej sza się do 3,9 -g %, przy czym globuliny stanowią 89 % tej ogólnej za wartości białka na niekorzyść albumin. Takie przesunięcia w białkach zmniejszają ciśnienie onkotyczne krwi z następowym zwiększeniem się w niej wody wolnej, która łatwo przechodzi do tkanek. Prócz zmian w zawartości białek we krwi występuje zatrzymanie w me wytworów azotowych powstaj ących z przemiany materii, zawartość, więc ciał azotowych zwiększa się i powstaje azocica. Continue reading „cisnienie onkotyczne krwi”

Czynnikiem odgrywajacym duza role w przesunieciu równowagi fosforowo-wapniowej jest kwasica

Zachwianie równowagi fosforowo-wapniowej sprzyja powstawaniu napadów mocznicowych. Czynnikiem odgrywającym dużą rolę w przesunięciu równowagi fosforowo-wapniowej jest kwasica. Stosunek zawartości chloru w krwinkach do chloru w osoczu krwi również ulega zakłóceniu. Według badań Roguskiego, współczynnik chlorowy, to jest stosunek chloru krwinek do chloru osocza, wynosi 0,5. W chorobach nerek ulega on zmianie, co świadczy o wędrówce chloru z osocza do krwinek i odwrotnie. Continue reading „Czynnikiem odgrywajacym duza role w przesunieciu równowagi fosforowo-wapniowej jest kwasica”

Uklad nerwowy odgrywa zasadnicza role w powstawaniu nadcisnienia na poczatku ohoroby

Okazuje się, że zwiększenie pracy serca i masy krwi krążącej nie mogą być przyczymą powstania nadciśnienia. Mogą one tylko do pewnego stopnia podtrzymywać już istniejący stan nadciśnienia jako czynniki wtórne, które powstały na skutek nadciśnienia. Najistotniejszym czynnikiem w powstawaniu nadciśnienia w chorobach nerek jest zwiększenie się oporów w naczyniach obwodowych. Opory te powstają dzięki czynnościowemu zwężeniu światła tętnic obwodowych , powstałemu zarówno na drodze nerwowej, jak i humoralnej. Układ nerwowy odgrywa zasadniczą rolę w powstawaniu nadciśnienia na początku ohoroby, bodźce, bowiem powstające w schorzałych naczyniach nerkowych podrażniając interoceptory nerek przenoszą się do ośrodków nerwowych i do kory mózgowej, gdzie powstają ogniska pobudzęnia wpływające na ośrodek naczyniowy. Continue reading „Uklad nerwowy odgrywa zasadnicza role w powstawaniu nadcisnienia na poczatku ohoroby”

Sofosbuwir i rybawiryna w genotypach 2 i 3 HCV

W badaniach klinicznych leczenie skojarzonym inhibitorem polimerazy nukleotydowej sofosbuwirem i lekiem przeciwwirusowym rybawiryny wiązało się z wysokim odsetkiem odpowiedzi u pacjentów z zakażeniem genotypem 2 zapalenia wątroby typu C (HCV) z niższym odsetkiem odpowiedzi u pacjentów z zakażeniem HCV genotypem 3. Metody
Przeprowadziliśmy badania z udziałem pacjentów z zakażeniem HCV genotypem 2 lub 3, z których niektórzy przeszli wcześniejsze leczenie schematem opartym na interferonie. Losowo przydzielono 91 pacjentów z zakażeniem HCV genotypem 2 i 328 z zakażeniem genotypem 3 HCV, w stosunku 4: 1, do otrzymywania sofosbuwiru-rybawiryny lub placebo przez 12 tygodni. Na podstawie pojawiających się danych z badań fazy 3 wskazujących, że pacjenci z zakażeniem HCV genotypem 3 mieli wyższe odsetki odpowiedzi, gdy byli leczeni przez 16 tygodni, w porównaniu z 12 tygodniami, badanie zostało wykluczone, leczenie wszystkich pacjentów z zakażeniem genotypem 3 było przedłużony do 24 tygodni, grupa placebo została zakończona, a cele badania zostały ponownie zdefiniowane jako opisowe i nie obejmują testowania hipotezy. Continue reading „Sofosbuwir i rybawiryna w genotypach 2 i 3 HCV”

Darapladib w zapobieganiu niedokrwiennym zdarzeniom w stabilnej chorobie niedokrwiennej serca

Podwyższona aktywność fosfolipazy A2 związana z lipoproteinami sprzyja rozwojowi wrażliwych blaszek miażdżycowych, a podwyższony poziom tego enzymu w osoczu wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia incydentów wieńcowych. Darapladib jest selektywnym doustnym inhibitorem fosfolipazy A2 związanej z lipoproteinami. Metody
W badaniu z podwójnie ślepą próbą losowo przydzielono 15 828 pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową, aby przyjmować zarówno dawapladib podawany raz dziennie (w dawce 160 mg), jak i placebo. Pierwszorzędowym punktem końcowym był zgon z powodu śmierci sercowo-naczyniowej, zawału mięśnia sercowego lub udaru. Continue reading „Darapladib w zapobieganiu niedokrwiennym zdarzeniom w stabilnej chorobie niedokrwiennej serca”

Klonidyna u pacjentów poddawanych niekardiochirurgii

Oznaczona aktywacja współczulnego układu nerwowego pojawia się podczas i po operacji pozasercowej. Niska dawka klonidyny, która tępi centralny odpływ współczulny, może zapobiegać okołooperacyjnemu zawałowi mięśnia sercowego i śmierci bez wywoływania niestabilności hemodynamicznej. Metody
Przeprowadziliśmy ślepe, randomizowane badanie z układem czynnikowym 2 na 2, aby umożliwić oddzielną ocenę niskiej dawki klonidyny w porównaniu z placebo i małej dawki aspiryny w porównaniu z placebo u pacjentów z chorobą miażdżycową lub zagrożoną nią, którzy przechodzili operację bezkardiologiczną . Łącznie zapisano 10 010 pacjentów w 135 ośrodkach w 23 krajach. Continue reading „Klonidyna u pacjentów poddawanych niekardiochirurgii”