52-tygodniowy test kontrolowany placebo u Evolocumabu w hiperlipidemii AD 8

Różnice w niezwiązanym PCSK9 wśród grup terapii tła po tygodniu były minimalne, pomimo znacznych różnic w poziomach wyjściowych, wskazując, że praktycznie wszystkie PCSK9 początkowo są związane z przeciwciałem. Jednak nie tylko poziomy wyjściowe PCSK9 były wyższe u pacjentów otrzymujących dużą dawkę atorwastatyny niż u pacjentów w innych grupach, ale także nastąpił szybszy wzrost poziomów PCSK9 4 tygodnie po podaniu każdej dawki evolocumabu u tych pacjentów, sugerując, że tempo wytwarzania PCSK9 jest zwiększone u pacjentów otrzymujących intensywną terapię statynami. Obserwowany przez nas wpływ na poziomy PCSK9 i wynikające z tego obniżenie poziomu cholesterolu LDL w 4 tygodnie po podaniu ewolokumabu były podobne do obserwowanych u pacjentów otrzymujących 10 mg lub 80 mg atorwastatyny i innego przeciwciała monoklonalnego PCSK9, alirokumabu (w dawka 150 mg), mimo że pacjenci otrzymywali alirokumab co 2 tygodnie, a nie co 4 tygodnie. 7 Może się zdarzyć, że pacjenci, którzy byli już leczeni dużymi dawkami statyn lub skojarzoną terapią obniżającą poziom lipidów, mogą mieć nieco mniejszą dalsze zwiększenie aktywności receptora LDL z hamowaniem PCSK9 lub może wymagać wyższych dawek przeciwciała. Continue reading „52-tygodniowy test kontrolowany placebo u Evolocumabu w hiperlipidemii AD 8”

52-tygodniowy test kontrolowany placebo u Evolocumabu w hiperlipidemii

Evolocumab, monoklonalne przeciwciało, które hamuje konwertazę proprotein subtylizyny / keksin typu 9 (PCSK9), znacząco zmniejszyło poziom cholesterolu lipoprotein o małej gęstości (LDL) w badaniach fazy 2. Przeprowadziliśmy badanie fazy 3 w celu oceny bezpieczeństwa i skuteczności 52-tygodniowego leczenia evolocumabem. Metody
Dokonaliśmy stratyfikacji pacjentów z hiperlipidemią zgodnie z kategoriami ryzyka opisanymi w Panelu III dla dorosłych w Programie Edukacji Cholesterolowej. Na podstawie tej klasyfikacji pacjenci otrzymywali leczenie polegające na zmniejszaniu stężenia lipidów w tle wyłącznie z dietą lub dietą i atorwastatyną w dawce 10 mg na dobę, atorwastatyną w dawce 80 mg na dobę lub atorwastatyną w dawce 80 mg na dobę oraz ezetymib w dawce 10 mg na dobę, w okresie docierania od 4 do 12 tygodni. Continue reading „52-tygodniowy test kontrolowany placebo u Evolocumabu w hiperlipidemii”

Randomizowana próba acetylocysteiny w idiopatycznym zwłóknieniu płuc AD 7

Pojawiły się jednak tendencje sprzyjające acetylocysteinie w 6-minutowej odległości (p = 0,08) (ryc. S2B w dodatkowym dodatku), wynik w skali wizualno-analogowej EuroQoL (P = 0,07), wynik psychiczny SF-36 (P = 0,03), a wynik punktowy ICECAP (p = 0,01) (tabela 2). Tabela 3. Tabela 3. Continue reading „Randomizowana próba acetylocysteiny w idiopatycznym zwłóknieniu płuc AD 7”

Randomizowana próba opieki opartej na protokole wczesnego szoku szambo AD 10

W przeciwieństwie do tego, w przypadku pacjentów losowo przydzielonych do grupy EGDT opartej na protokole w naszym badaniu, zmierzono ScvO2 dopiero po podaniu początkowego bolusa z płynem, co utrudniało bezpośrednie porównanie. Niemniej jednak kohorta w badaniu Rivers i in. może mieć średnio poważniejszy lub ciągły szok niż pacjenci z naszej kohorty. Jednak nie byliśmy w stanie wykazać korzyści nawet wtedy, gdy ograniczyliśmy analizy do najbardziej chorej trzeciej z naszych pacjentów – osób o najwyższym stężeniu mleczanu w surowicy io najwyższych wynikach APACHE II. Continue reading „Randomizowana próba opieki opartej na protokole wczesnego szoku szambo AD 10”

Adaptacyjna Randomizacja neratynibu we wczesnym raku piersi ad 8

W grupie kontrolnej zmniejszenie dawki lub przerwy wystąpiły u 12% pacjentów. Łącznie 11% pacjentów w grupie neratynibu, w porównaniu z 1% pacjentów w grupie kontrolnej, wcześniej przerwała leczenie (tj. Podczas fazy taksanowej) z powodu efektów toksycznych (Tabela 3). Dyskusja
W tym artykule opisujemy skuteczność, prowadzącą do kontynuacji do fazy 3 testowania eksperymentalnej terapii składającej się z paklitakselu i neratynibu, a następnie doksorubicyny i cyklofosfamidu u pacjentów z rakiem piersi o wysokim ryzyku, który charakteryzował się dodatnim dla HER2 hormonem receptor-biomarker negatywny podpis. W odniesieniu do tego podtypu molekularnego wykazano, że neratynib przewyższa obecny standard opieki, trastuzumab, z wysokim stopniem prawdopodobieństwa (95%), mierzonym oszacowanym średnim wskaźnikiem całkowitej odpowiedzi patologicznej wynoszącym 56% w neratinibu. grupa w porównaniu do 33% w grupie kontrolnej. Jeśli chodzi o główny cel badania, który miał ułatwić szybką identyfikację par czynników i profili biomarkerów, które mogą odnieść sukces w kolejnych badaniach fazy III, szacowano, że reżim neratynibu ma 79% prawdopodobieństwo statystycznego sukcesu w badanie fazy 3 terapii neoadjuwantowej na podstawie wyników obserwowanych w grupie eksperymentalnej, która obejmowała 115 uczestników. Continue reading „Adaptacyjna Randomizacja neratynibu we wczesnym raku piersi ad 8”

Amiodaron, lidokaina lub placebo w pozaszpitalnym zatrzymaniu krążenia

Leki przeciwarytmiczne powszechnie stosuje się w pozaszpitalnym zatrzymaniu krążenia w przypadku opornego na wstrząsy migotania komór lub bezobjawowego częstoskurczu komorowego, ale bez udowodnionej korzyści przeżycia. Metody
W tym randomizowanym badaniu z podwójnie ślepą próbą porównywano pozajelitowe amiodaron, lidokainę i placebo z solą fizjologiczną wraz ze standardową opieką u dorosłych z nieurazowym pozaszpitalnym zatrzymaniem krążenia, opornym na wstrząsy migotaniem komór lub bezobjawowym częstoskurczem komorowym po co najmniej jeden wstrząs i dostęp naczyniowy. Sanitariusze zapisali pacjentów na 10 stanowiskach w Ameryce Północnej. Głównym rezultatem było przeżycie w przypadku wypisu ze szpitala; drugorzędnym wynikiem była korzystna neurologiczna funkcja przy rozładowaniu. Populacja obejmująca protokół (analiza pierwotna) obejmowała wszystkich losowo przydzielonych uczestników, którzy spełnili kryteria kwalifikowalności i otrzymali każdą dawkę badanego leku i których początkowy rytm serca migotania komór lub częstoskurcz komorowy bez tętna był oporny na wstrząs.
Wyniki
W populacji z protokołem 3026 pacjentów przydzielono losowo do amiodaronu (974), lidokainy (993) lub placebo (1059); z tych, 24,4%, 23,7% i 21,0%, odpowiednio, przeżyło do szpitala absolutorium. Różnica przeżywalności dla amiodaronu w porównaniu z placebo wynosiła 3,2 punktu procentowego (95% przedział ufności [CI], -0,4 do 7,0; P = 0,08); w przypadku lidokainy w porównaniu z placebo, 2,6 punktu procentowego (95% CI, -1,0 do 6,3; P = 0,16); oraz amiodaron w porównaniu z lidokainą, 0,7 punktu procentowego (95% CI, -3,2 do 4,7; P = 0,70). Continue reading „Amiodaron, lidokaina lub placebo w pozaszpitalnym zatrzymaniu krążenia”

Wpływ unikania alergii na orzeszki ziemne po wcześniejszym spożyciu orzeszków ziemnych

W randomizowanym badaniu wykazano, że wczesne wprowadzenie orzeszków ziemnych u niemowląt z wysokim ryzykiem alergii zapobiega alergii na orzeszki ziemne. W tym badaniu kontrolnym zbadaliśmy, czy wskaźnik występowania alergii na orzeszki ziemne pozostał niski po 12 miesiącach unikania orzeszków ziemnych wśród uczestników, którzy spożyli orzeszki ziemne podczas próby podstawowej (grupa spożywania orzeszków ziemnych), w porównaniu z tymi, którzy unikali orzeszków ziemnych (orzechowe -avoidance group). Metody
Pod koniec podstawowego okresu próbnego poinstruowaliśmy wszystkich uczestników, aby unikali orzeszków ziemnych przez 12 miesięcy. Pierwszorzędowym wynikiem był odsetek uczestników z alergią na orzeszki ziemne pod koniec 12-miesięcznego okresu, kiedy uczestnicy mieli 72 miesiące.
Wyniki
Do podstawowego badania zakwalifikowano 556 spośród 628 uprawnionych uczestników (88,5%); 550 uczestników (98,9%) miało kompletne dane pierwotnego wyniku. Wskaźnik przestrzegania zasad unikania w badaniu kontrolnym był wysoki (90,4% w grupie unikania orzechów ziemnych i 69,3% w grupie spożywającej orzeszki arachidowe). Uczulenie na orzeszki ziemne po 72 miesiącach było znacznie częstsze wśród uczestników grupy unikającej orzeszków ziemnych niż wśród osób z grupy spożycia orzeszków ziemnych (18,6% [52 z 280 uczestników] vs. Continue reading „Wpływ unikania alergii na orzeszki ziemne po wcześniejszym spożyciu orzeszków ziemnych”

Wpływ unikania alergii na orzeszki ziemne po wcześniejszym spożyciu orzeszków ziemnych ad 8

Nasze dane nie pozwalają nam na rozróżnienie między potencjalnymi mechanizmami komórkowymi, w tym delaminacją klonalną, supresją immunologiczną lub wpływem komórek regulatorowych, które mogłyby leżeć u podstaw tych zmian. Jedną z możliwości, które rozważaliśmy było to, że unikanie po spożyciu orzeszków ziemnych może spowodować rozwój nowej alergii na orzeszki ziemne. Jednak niski poziom występowania nowych alergii na orzeszki ziemne w 12-miesięcznym okresie badania kontrolnego, który był podobny w grupie unikającej orzeszków ziemnych i grupie spożywającej orzeszki arachidowe, pokazał, że tak nie było. Nie możemy ustalić, czy wśród nielicznych uczestników grupy z alergią na orzeszki arachidowe, której pojawił się nowy alergia, alergia rozwinęła się w wyniku utraty tolerancji na orzeszki ziemne lub nabycia nowej alergii. Korzyści z interwencji były oczywiste, nawet jeśli uczestnicy jedli trochę orzeszków ziemnych, co pokazuje, że przerywane spożycie nie prowadziło do zerwania z tolerancją na orzeszki ziemne.
Łącznie odkrycia te pokazują, że 4 lata konsumowania orzeszków ziemnych były wystarczające, aby wywołać stabilną niereagowność orzecha ziemnego, niezależnie od poziomu późniejszego spożycia orzeszków ziemnych. Nasz projekt badania nie pozwolił nam określić minimalnego czasu trwania konsumpcji, który jest wymagany do wywołania takiego stanu. Continue reading „Wpływ unikania alergii na orzeszki ziemne po wcześniejszym spożyciu orzeszków ziemnych ad 8”

Dalekosiężna obserwacja po ciasnej kontroli ciśnienia krwi w cukrzycy typu 2 czesc 4

Badacze zapewniają rękojmię za kompletność i dokładność danych. Wyniki
Charakterystyka pacjentów
Rysunek 1. Rysunek 1. Rekrutacja, losowanie i obserwacja uczestników badania. ACE oznacza enzym konwertujący angiotensynę. Continue reading „Dalekosiężna obserwacja po ciasnej kontroli ciśnienia krwi w cukrzycy typu 2 czesc 4”

Dalekosiężna obserwacja po ciasnej kontroli ciśnienia krwi w cukrzycy typu 2 cd

Pacjenci, którzy nie mogli uczęszczać do kliniki, otrzymywali pocztą kwestionariusze EQ-5D oraz kwestionariusze dotyczące zasobów zdrowotnych, a dodatkowe kwestionariusze wysyłano do lekarzy ogólnych, aby uchwycić możliwe punkty końcowe. W latach 6 do 10, ze względu na ograniczenia finansowe, kwestionariusze te były wykorzystywane do zdalnego śledzenia wszystkich pacjentów. Po dacie cenzorowania monitorowania po okresie próbnym (30 września 2007 r.) Ostateczne kwestionariusze przesłano wszystkim pozostałym pacjentom. Wyniki kliniczne
Administrator badania uzyskał pełną dokumentację od szpitali i lekarzy ogólnych dla wszystkich domniemanych punktów końcowych, zgłoszoną podczas wizyty w klinice lub na kwestionariuszu. Istotny status pacjentów uzyskano z brytyjskiego urzędu statystyk krajowych. Continue reading „Dalekosiężna obserwacja po ciasnej kontroli ciśnienia krwi w cukrzycy typu 2 cd”